Wszystko miało być tak pięknie.

Tak cudownie przeżyta noc nie mogła być niczym.

Ale wystarczył jeden samotny, zwykły dzień

Żeby wszystko było mi obce.

Jedno kłamstwo, sprawiło, że zostałam zamknięta w klatce.

I nie wiedziałam, co mam zrobić.

Nadal nie wiem.

Przebaczyć Ci czy urwać kontakt?

A może czekać, aż się obronisz?

Ale czy to mi jest potrzebne?

Teraz widzę, że mi na Tobie bardzo zależy.

Zaczęłam płakać i przez Ciebie do północy

Zaczęłam słuchać depresyjnej piosenki.

Ale to nie oznacza, że do końca życia muszę

Być zamknięta w pokoju i nie wychodzić do ludzi.

Zraniłeś mnie, cenię sobie prawdę i szczerość.

Ale jesteś godny wybaczenia.

Lecz na razie nie wiem, co począć

Teraz daję Ci trochę w kość, bo nic nie piszę,

Ale czekam, aż wyjaśnisz swoją winę.

I tak bez względu na wszystko,

Chcę Ci podziękować.