Żegnam się...

Żegnam się z pokojem

Żegnam się z książkami 

Żegnam się z relaksem 

Żegnam się ze szczerym uśmiechem 

Żegnam się z (nie)pokojem  

życie

To PRAWDZIWE życie właśnie zaczyna mnie gonić  

88888

Czy tylko ja 

boję się tak NAPRAWDĘ żyć? 

8888

Czy da się być zmęczonym samym sobą? 

888

Czy chęć zmiany swojej osobowości 

Zmieni mój i innych światopogląd? 

88

Czy ciągłe zmiany wizerunku 

Nie zaburzają odbioru naszej postaci? 

8

Czy potrzeba bycia codziennie kimś innym 

To utracenie swojej autentyczności? 

rozmowa

 Czy wymiana myśli 

Czy bliższe poznanie historii innej osoby 

Czy dzielenie się swoimi spostrzeżeniami 

Czy patrzenie w oczy duszy 

Czy cierpliwe i wnikliwe słuchanie 

Czy dotykanie się słowami 

Po prostu rozmowa 

To coś złego?

 Mam cudownych 

Wspierających 

I kochających 

Rodziców 

Nie wiem co by się stało 

Gdyby nagle ich nie było 

 Ucisk w sercu 

Ból 

Rozpacz 

I dezorientacja 

Delikatność

 Upadł płatek róży 

Delikatnie musnął podłogę 

Choć w moich uszach 

Można usłyszeć głośny łomot 

Ogłuszający huk 

Spadał jeden po drugim 

Aż głośny pisk 

Totalnie rozmył mi obraz 

I wkrótce ja 

Upadłam na posadzkę 

Z obezwładniającym krzykiem

Pełnym rozpaczy 

I bólu 

I’m scary

 Czy idę w dobrym kierunku?

Czy to nie pędzi za szybko?

Czy powinnam przystopować?

Nie wiem już czy robię dobrze

Czy to szansa?

 Czy właśnie nadeszła szansa? 

A co jeśli będzie niezręcznie?

A co jeśli to nie pyknie?

Boję się, że będzie gorzej 

Nie wiem czy to dobry pomysł 

Dzień w pracy, a długa rozmowa 

To spora różnica

Czy to dobry pomysł?

 Nie wiem czy będę potrafiła żyć przez rok 

Jakby tego nie było 

Zamęt

Czy dla Ciebie to coś było? 

Czy dla Ciebie to coś znaczyło? 

Czy myślisz, że to normalne?

Czy takie rzeczy dzieją się naprawdę?

Czy to było prawdziwe? 

Czy to będzie wiecznie żywe?

Miłe towarzystwo

 Nie wiem czy dobrze robię 

Ale z Tobą mi jakoś raźniej 

Czas szybciej płynie 

Przy miłym towarzystwie 

Choć wiem, że nie powinnam o tym myśleć 

To nadal myślę 

Bo z nikim nie spędziłam tak miło dwóch godzin 

Chciałam

 Wpatrywałeś się w me oczy 

Jakby były największym skarbem 

Słuchałeś mnie uważnie 

Gdy świadomie się otwierałam 

Potem Ty otwierałeś się przede mną

Chciałam Cię tak bardzo przytulić 

 Chyba teraz czuję to 

Czego nie powinnam czuć 

 Spokój i cisza zostaną zamącone