Kiedyś w mojej głowie był głównie on. Jego uśmiech, jego głos, jego historia, jego plan lekcji, jego układ praktyk. A teraz... Teraz tylko biologia, geografia, wos, chemia, fizyka. A jego już nie ma.  Tylko pustka i chęć wypełnienia jej czymś, co prawdopodobnie będzie nauką. Po nim pozostały mi tylko wspomnienia, nagrania i zdjęcia. Nic już się nie zmieni. Nic nie będzie takie jak dawniej. Gdy widzę wokół siebie zakochanych, czuje jak bardzo mi jego brakuje. Już nigdy nie będę taka jak kiedyś.